وقتی همان فدرال رزرو (Federal Reserve) نرخ بهره را بالا میبرد، هدفش سرد کردن اقتصادی است که از فرط تقاضای زیاد در حال داغ شدن و ایجاد تورم است. اما بررسی دقیق بدنه اقتصاد آمریکا نشان می‌دهد که این سیاست انقباضی بر پایه یک خطای دید رخ داده است؛ چرا که رونق ظاهری اقتصاد، تنها حاصل سرمایه‌گذاری غول‌های فناوری در یک بخش خاص است، نه داغ شدن کل بازار.
آمار تورم خلاف ادعای فدرال رزرو است:
شاخص تورم میانگین اصلاح‌شده (Trimmed-Mean PCE) که یکی از دقیق‌ترین معیارهای سنجش تورم بنیادی است، از ۲٫۸۱ درصد به ۲٫۲۸ درصد کاهش یافته است. تناقض بزرگ اینجاست که فدرال رزرو زمانی که تورم بالاتر بود نرخ بهره را کاهش داد، اما اکنون که تورم فروکش کرده، به سمت افزایش نرخ حرکت می‌کند؛ رفتاری که نشان می‌دهد تابع واکنش (Reaction Function) این نهاد از اصول اقتصادی فاصله گرفته است.
رونق هوش مصنوعی در برابر رکود بخش واقعی:
بالا بودن آمار رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) صرفاً حاصل ساخت‌وساز سنگین دیتاسنترها توسط غول‌های فناوری پرپول (Cash-Rich Hyperscalers) است. این شرکت‌ها به دلیل نقدینگی فراوان، اصلاً توجهی به بالا رفتن نرخ بهره ندارند. در مقابل، بخش‌های اصلی و حساس به نرخ بهره مانند مسکن، املاک تجاری و کسب‌وکارهای کوچک زیر فشار شدید نرخ‌های بالا در حال صدمه دیدن هستند.
ابزار نادرست برای مشکل سمت عرضه:
افزایش نرخ بهره ابزاری برای تضعیف تقاضا در کل اقتصاد است، اما نمی‌تواند مشکلاتی نظیر کمبود برق، تعرفه‌ها یا محدودیت‌های ساختاری را حل کند. فدرال رزرو سرمایه‌گذاری متمرکز در هوش مصنوعی را با «تقاضای مازاد کل» اشتباه گرفته است و پافشاری بر افزایش نرخ‌ها، ریسک وارد کردن یک شوک منفی به رشد اقتصادی و سرکوب بخش‌های مولد را به شدت بالا میبرد.
