اهمیت حضور مستمر در بازار سهام

چرا سرمایهگذاران بورس اشتباه میکنند؟
در والاستریت یک قاعده قدیمی وجود دارد: «هیچکس در کف قیمتی به شما خبر نمیدهد». چالش اصلیِ منتظر ماندن برای «تأیید» بازگشت روند این است که سیگنال صعودی معمولاً زمانی صادر میشود که قطار حرکت خود را آغاز کرده و قیمتها بخش قابل توجهی از کف فاصله گرفتهاند. در چنین شرایطی، سرمایهگذار عملاً ریسک متحمل شدن زیانهای بیشتر را با هزینه خرید در قیمتهای بالاتر معاوضه میکند؛ معاملهای که اگرچه گاهی نتیجه میدهد، اما در اغلب موارد به زیان بازدهی نهایی تمام میشود.
تجربه سقوط بازار در سال ۲۰۲۰ نمونه روشنی از این پدیده است؛ جایی که محدودیتهای کرونا شاخص S&P ۵۰۰ را ظرف حدود پنج هفته نزدیک به ۳۴ درصد پایین کشید. این شاخص در ۲۳ مارس به کف خود رسید، اما دقیقاً روز بعد بیش از ۹ درصد جهش کرد و تا ۱۸ اوت دوباره رکورد تاریخی جدیدی به ثبت رساند. در نتیجه، هر سرمایهگذاری که منتظر شکلگیری یک روند صعودی شفاف و بینقص مانده بود، بخش بزرگی از این بازیابی پرشتاب را از دست داد.
پژوهش ۲۰ ساله مؤسسه جیپی مورگان بر روی شاخص S&P ۵۰۰ تا پایان سال ۲۰۲۴ نیز نشان میدهد که این رفتار یک استثنای تصادفی نیست. بر اساس این دادهها، حضور مستمر در بازار حدود ۱۰٫۴ درصد بازده سالیانه به همراه داشته، اما از دست دادن تنها ۱۰ روز برتر از میان حدود ۵,۰۰۰ روز معاملاتی، بازده سالیانه را به ۶٫۱ درصد کاهش داده است. نکته تعیینکننده آنجاست که اکثریت این بهترین روزها در فاصله کمتر از دو هفته از ۱۰ روز بدترین عملکرد بازار رخ دادهاند؛ یعنی بهترین و بدترین روزهای بازار در کنار هم حرکت میکنند و نمیتوان بدون از دست دادن پرشتابترین جهشها، از روزهای منفی جاخالی داد.
در مجموع، دادههای تجربی بازارهای مالی تایید میکنند که «حضور مستمر در بازار» به مراتب پربازدهتر از تلاش برای زمانبندی دقیق نقاط ورود و خروج است. در لحظههای تردید و التهاب، نگاه به افق بلندمدت نشان میدهد که هر سقوط، بحران اقتصادی و بازار نزولی، هرچند در زمان وقوع ترسناک به نظر برسد، در نهایت تنها به یک نوسان گذرا در مسیر کلی رشد بازار تبدیل میشود.
اگر مایلید با مباحث مربوط به سرمایهگذاری در بازارهای مالی آشنا شوید، دورههای جامع ثروتآفرینی در بازارهای مالی و ایدههای سرمایهگذاری را بگذرانید.
