نقد برنامه هفتم توسعه
گفتگوی دکتر علی سعدوندی با انتخاب
برنامههای اقتصادی ادوار مختلف عمدتا به نتیجه نرسیدهاند و فاصله عمیق میان امکانات موجود با آرزوهای پیشرو باعث سرخوردگی اقتصادی و شکستهای پیدرپی شده است. برنامه اقتصادی هفتم توسعه نیز به همین شکل است و چندان نسبتی با واقعیتهای اقتصادی جامعه ندارد.
میزان تناسب برنامه هفتم توسعه با واقعیت
علی سعدوندی، اقتصاددان، در آغاز دربارهی عدم نزدیکی برنامههای توسعه با واقعیتهای اقتصادی به «انتخاب» گفت: برنامه هفتم مجموعهای از آرزوهاست که هیچ تناسبی با هم و با واقعیت ندارند و بهنظر میرسد از تکنیک copy-paste استفاده کردهاند.
بدون اینکه توجه کنند وضعیت کشور تغییر کرده و برنامههای گذشته موفق نبوده، صرفا برنامههای گذشته را دور هم جمع کردهاند. بنابراین خیلی نباید جدی گرفته شود و صرفا به عنوان یک وظیفه اداری توسط چند کارمند انجام شده است.
نتایج برنامههای توسعه قبلی
وی در ادامه نسبت به ناموفق بودن برنامههای توسعه در ادوار مختلف اظهار داشت: هر برنامهای که آمده بدتر از برنامه قبل بوده است، حداقل چهار برنامه گذشته [1] موفقیتی نداشتهاند. هرچند پیش از آن تا حدی میتوانستیم به نتیجه برسیم.
برنامه پنج ساله اول [2] و پنج ساله سوم [3] نسبتا موفق بودند اما الان شرایطی داریم که اصلا کسی که برنامه را نوشته هم آن را جدی نگرفته است. هیچ تعاملی نیز با جامعه و مدیران برای تبیین آن صورت نگرفته است.
اگر بنا هست رشد اقتصادی هشت درصد اتفاق بیوفتد نرخ تورم بیست درصد از کجا آمد؟ بنظر نمیرسد این اعداد با واقعیت نسبتی داشته باشند.
برنامه هفتم توسعه و تناقضها
سعدوندی در پایان درباره تناقضهای برنامه هفتم با علم اقتصاد گفت: مهمترین تناقض اقتصادی در این برنامه نرخ تورم است. از نظر اقتصادی اگر بخواهید تورم را کاهش دهید باید سریع، قاطع و همه جانبه اقدام کنید. این برنامه تورمی است و تورم را به رسمیت میشناسد که جای تاسف است بعد از این همه سال که مردم مظلوم ایران تورم را تحمل کردهاند حتی انگیزه کنترل آن را نداریم.
چهار سال است که خالص سرمایهگذاری [4] در کشور منفی است اما برای این امر خطیر تدبیری اندیشه نشده است. وقتی شما تورم را به رسمیت میشناسید و رشد اقتصادی ندارید و اسباب توسعه فراهم نشده، مشخص است که این برنامه به نتیجه نمیرسد.
