چه باید کرد؟

پیشنهادهایی برای بهبود ایران

متاسفانه سیاست‌های پدرسالارانه، رانتی و فسادزا کمافی السابق ادامه یافته و امکان بهره‌گیری از این فرصت عظیم را فعلا نیافته‌ایم. اما دنیا را چه دیدید شاید روزی:

(1) ارز تک نرخی و شناور شد،
(2) یارانه‌های انرژی هدفمند شد،
(3) امضای طلایی جرم انگاشته شد،
(4) مجوزهای مخرب دولتی یکی پس از دیگری آزاد گشت،
(5) بورس واقعا بورس شد،
(6) بودجه ارزی از ریالی جدا شد،
(7) نقش دولت در ایجاد زیرساخت‌ها ^[2] به رسمیت شناخته شد،
(8) پای دولت از اقتصاد قطع شد،
(9) رسانه خصوصی رسمیت یافت،
(10) پیمان‌های دوجانبه و چندجانبه پولی با شرکای تجاری منعقد شد،
(11) در منطقه پیمان تجارت آزاد ^[3] شکل گرفت،
(12) مرزهای تجاری با همسایگان برداشته شد،
(13) کل فلات ایران به شبکه خط آهن مدرن مجهز شد،
(14) درمان خصوصی شد،
(15) بیمه خصوصی شد،
(16) بازنشستگی خصوصی شد،
(17) آموزش خصوصی شد،
(18) و همه این‌ها از طریق یارانه نقدی یکسان [4] مستقیم تقویت شد،
(19) بانک‌های تجاری کلا خصوصی شد،
(20) نظارت بر بانک، بورس، بیمه، و بازنشستگی به صورت واقعی اعمال شد،
(21) تعارض منافع غیرقانونی شد،
(22) لایحه حمایت از سوت‌زنان بلاخره به تصویب رسید،
(23) حقوق و دستمزدها و قراردادها و مناقصات دولتی شفاف و علنی شد،
(24) حزب واقعی شکل گرفته و تامین مالی احزاب شفاف شد،
(25) رای‌های نمایندگان مجلس شفاف شد،
(26) کسری بودجه دولت تنها از محل اوراق بدهی ممکن شد،
(27) بودجه، منطقه‌ای تخصیص یافت،
(28) موانع بر سر تربیت کادر پزشکی برداشته شد،
(29) موانع فسادزای تعرفه‌ای و غیر تعرفه‌ای بر سر تجارت خارجی منسوخ گشت،
(30) حمایت از تولید از طریق ایجاد زیرساخت و حمایت حقوقی از فرصت‌های برابر فراهم گشت،
(31) وام‌های سوبسیدی به بهانه حمایت از تولید و به کام ویژه‌خواران جرم‌انگاری شد،
(32) تبعیض در پذیرش هیات علمی و اعطای مجوز موسسات آموزش عالی متوقف شد،

و آن روز من به شما تعهد می‌دهم که ایران کعبه آمال بسیاری در جهان خواهد بود.

الیس الصبح بقریب؟ آیا سحر نزدیک نیست؟