وال‌استریت یا بازار مستقل

بخشی از مشکل اصلی این بود که الن گرینسپن و پیشینیان او بیشتر نگران تورم قیمت بودند تا تورم دارایی‌ها که در نهایت برای طبقه سرمایه‌گذار مناسب بود. سباستین مالابی در کتابش با عنوان مردی که می‌دانست (The Man Who Knew) به تفصیل شرح می‌دهد نظر به این که آقای گرینسپن خودش به این طبقه تعلق داشت، اتخاذ چنین تصمیمی را ساده و بی‌دردسر می‌ساخت.
هر چه او بیشتر تلاش می‌کرد تا بازار را بالا نگه دارد، موقعیت برای زبدگان سرمایه‌گذاری بهتر می‌شد و سیاست‌مداران با کار کمتری روبرو بودند. شرایطی که ساز رقصی مخرب بود که فاصله دارندگان دارایی را از دیگر افراد بیشتر و بیشتر می‌کرد. اما آقای هوئینگ همواره به بازار مستقل بیشتر اهمیت می‌داد. او همچنین می‌توانست ببیند که علیرغم عدم افزایش تورم، قیمت دارایی‌ها به ویژه در یک دهه گذشته در حال افزایش بودند به طوری که این فرایند به مشوقی برای حباب بدهی شرکتی، معاملات سفته‌بازی در بازار انرژی و بازار بیش از اندازه اهرمی مسکن بدل شد.
البته اکنون شواهد علمی وجود دارد مبنی بر این که فدرال رزرو برای دهه‌ها چرخه‌های بهبود را به طُرُق مصنوعی طولانی کرده است که با خود مشکلات اقتصادی جدی‌تری به همراه داشته و حباب‌های مخرب‌تر و بزرگ‌تری ایجاد کرده است.